علی آن شیر خدا

روز پدر بر تمام پدر های گل مبارک

همون هایی که همیشه حامی شما بودن.

وشعر پایین هم تقدیم به امیر المومنین شاه دین حضرت علی (ع) به مناسبت تولد آقا:

 

علی آن شیر خدا شاه عرب                          الفتی داشته با این دل شب

 

شب ز اسرار علی آگاه است                        دل شب محرم سر الله است

 

شب شنفته ست مناجات علی                    جوشش چشمه‌ی عشق ازلی

 

اشکباری که چو شمع بیدار                          می‌فشاند زر و می گرید زار

 

کلماتی چو دُر آویزه‌ی گوش                          مسجد کوفه هنوزش مدهوش

 

 فجر تا سینه‌ی آفاق شکافت                       چشم بیدار علی خفته نیافت

 

ناشناسی که به تاریکی شب                       می‌برد شام یتیمان عرب

 

پادشاهی که به شب برقع پوش                    می‌کشد بار گدایان بر دوش

 

شاهبازی که به بال و پر راز                          می‌کند در ابدیت پرواز

 

عشقبازی که هم آغوش خطر                      خفت در خوابگه پیغمبر

 

آن دم صبح قیامت تاثیر                               حلقه‌ی در شد از او دامنگیر

 

دست در دامن مولا زد در                             که علی بگذر و از ما مگذر

 

شال شه وا شد و دامن به گرو                   زینب‌اش دست به دامان که مرو

 

شال می‌بست و ندایی مبهم                      که کمربند شهادت محکم

 

پیشوایی که ز شوق دیدار                           می‌کند قاتل خود را بیدار

 

می‌زند پس لب او کاسه‌ی شیر                   می‌کند چشم اشارت به اسیر

 

چه اسیری که همان قاتل اوست                 تو خدایی مگر ای دشمن دوست

 

شبروان مست ولای تو علی                        جان عالم به فدای تو علی

شاعر:مرحوم شهریار

 



سالروز آزاد سازی خرمشهر مبارک.

یه سر به آرشیو مطالب بزنید پارسال برای سوم خرداد یه مطلب از خودم گذاشته بودم اگه دوست داشتید بخونید.

 

 

رجبیون

این الرجبیون؟

 

شب لیلة الرغائب است

 

از قافله رجبیون ودعا کننده ها جا نمانید

 

موقع دعا کردن من را هم به یاد آورید وبرای ریشه کن شدن صهیونیستها وظهور امام زمان هم دعا کنید.

 

شب ،شب آرزو هاست.


دیگه تا موقع فارق التحصیلیم از دوره راهنمایی مطلب نمیذارم

اصلا دلو دماغش رو ندارم

برا همین پست وپست پایینی نظر بدین

 

و به من خندیدی

و به من خندیدی و نمی‌دانستی 


من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم 


باغبان از پی من تند دوید 


سیب را دست تو دید 


غضب آلود به من کرد
نگاه 


سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک 


و تو رفتی و هنوز  


سالهاست که در گوش من آرام آرام 


خش خش گام تو تکرار کنان می‌دهد آزارم 


و من اندیشه کنان غرق در این پندارم 


که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت

حمید مصدق

 

 

من به تو خندیدم 


چون می‌دانستم


تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی 


پدرم از پی تو تند دوید 


و نمی‌دانستی باغبان باغچه همسایه 


پدر پیر من است


من به تو خندیدم 


تا که با خنده پاسخ
عشق تو را خالصانه بدهم 


بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و 


سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک 


دل من گفت: برو 


چون نمی‌خواست به خاطر بسپارد
گریه تلخ تو را…. 


و من رفتم و هنوز سالهاست که در ذهن من آرام آرام 


حیرت و بغض تو تکرار کنان 


می‌دهد آزارم 


و من اندیشه کنان غرق در این پندارم 


که چه می‌شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت

فروغ فرخزاد

  

 

او به تو خندید و تو نمی‌دانستی  


این که او می‌داند  


تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی  


از پی ات تند دویدم  


سیب را دست دخترکم من دیدم  


غضب آلود نگاهت کردم  


بر دلت بغض دوید  


بغض ِ چشمت را دید  


دل و دستش لرزید  


سیب دندان زده از دست ِ دل افتاد به خاک  


و در آن دم فهمیدم  


آنچه تو دزدیدی سیب نبود  


دل ِ دُردانه من بود که افتاد به خاک  


ناگهان رفت و هنوز  


سال‌هاست که در چشم من آرام آرام  


هجر تلخ دل و دلدار تکرار کنان  


می‌دهد آزارم  


چهره زرد و حزین ِ دختر ِ من هر دم   


می‌دهد دشنامم  


کاش آنروز در آن باغ نبودم هرگز  


و من اندیشه کنان غرق در این پندارم  


که خدای عالم  


ز چه رو در همه باغچه‌ها سیب نکاشت؟

مسعود قلیمرادی

 

 

دخترک خندید و  


پسرک ماتش برد  


که به چه دلهره از باغچه ی همسایه، سیب را دزدیده  


باغبان از پی او تند دوید  


به خیالش می‌خواست  


حرمت باغچه و دختر کم سالش را

 
از پسر پس گیرد 


غضب آلود به او کرد نگاه

 
این وسط من بودم  

 

سیب دندان زده ای که به خاک افتادم  

 

من که پیغمبر عشقی معصوم  

 

بین دستان پر از دلهره ی یک عاشق  

 

و لب و دندان ِ  

 

تشنه ی کشف و پر از پرسش دختر بودم  

 

و به خاک افتادم  

 

چون رسولی ناکام  

 

هر دو را بغض ربود  

 

دخترک رفت ولی زیر لب این را می‌گفت 

 

او یقیناً پی معشوق خودش می‌آید  

 

پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود   

 

مطمئناً که پشیمان شده بر می‌گردد  

 

سالهاست که پوسیده ام آرام آرام  

 

عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز   

 

جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم  

 

همه اندیشه کنان غرق در این پندارند  

 

این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت 

 

جواد نوروزی

 

 

 

مامانی-معلم عزیزم-تولد تولد- سمپادیا

فقط برای مامان های گل روی زمین

که با هزار خون جگر مارو به اینجا رسوندن

هروقت چیز خوراکی  دوست داشتیم اون دوست نداشت /ازاون خوراکی بدش می اومد

همه کاری می کرد تابه ما برسه 

برا همه چیزمون مدیونش هستیم

 

مادر اي مريم بزرگ زمان

 

خرم از تو بهار ايمان است

 

قلب سرشار از عطوفت تو

 

روشن از آفتاب قرآن است

 

مادر اي كهكشان آينه ها

 

دستهاي تو شط خورشيد است

 

در طلوع نگاه خسته تو

 

برق رنگين كمان اميد است

 

مادر اي آفتاب هستي بخش

 

زير پايت بهشت جاويد است

 

دامن پاكت اي فرشته مهر

 

باغ آيينه گون توحيد است

 

برلبانت شكوفه هاي دعا

 

مي شكوفد سحر به بانگ اذان

 

روي رخساره ات ستاره اشك

 

مي دود با تلاوت قرآن

 

مي كند پر فضاي خانه زعطر

 

گل سجاده ات به وقت نماز

 

بانگ لله اكبرت در دل

 

بشكفاند شكوفه هاي نياز

 

 

                                                                           نصرالله مرداني

مادر ای پرواز نرم قاصدک

مادر ای معنای عشق شاپرک

ای تمام ناله هایت بی صدا

 مادر ای زیباترین شعر خدا

 

مادر عزیز:

روزت مبارک

 


 

معلم عزیزم روزت مبارک

 

ای معلم تورا سپاس

 

ای آغاز بی پایان

 

ای وجود بی کران

 

ای والا مقام

 

ای فراتر از کلام

 

ای که همچون باران بر کویر خشک اندیشه ام باریدی

 

تورا به اندازه تمام مهربا نی هایت سپاس می گویم

 

مي توان در سايه آموختن             گنج عشق  جاودان اندوختن

 

اول از استادياد آموختيم                 پس، سويداي سواد  آموختيم

 

از پدر گر قالب تن يافتيم                از معلم جان روشن   يافتيم

 

اي تو کشتي نجات روح ما             اي به طوفان جهالت نوح  ما

 

يک پدر بخشنده آب و گل است        يک پدر روشنگر جان و دل است

 

ليک اگر پرسي کدامين برترين        آنکه دين آموزد و علم  يقين

 

استاد حسين شهريار

 


تولد یک سالگی وبلاگم مبارک


 با یکم تا خیر روز سمپاد رو به همه بچه های با صفای سازمان ملی پرورش استعداد های درخشان تبریک عرض می کنم

هرکی با صفاس نظر بده

یا به قول دوستم فرزانه: بزن لایکو