سپندار مذگان

سلااااااااام

سپندار مذگانتون مبارک.

کاش این فرهنگ جابیافته که بجای ولنتاین روز عشق باستانی خودمون رو تبریک بگیم.


روز٢٩بهمن

روز سپندارمد یا سپندارمذ یا اسفندارمذ  یا اسفند

جشن اسفندگان یا سپندارمذگان اسفندار مذگان یا اسپندارمدگان

سپند به معنی مقدس وآرمد به معنی فروتنی وفداکاری

جشن «سپندارمذگان» یا «اسفندگان»، روز گرامیداشت زنان در ایران باستان بوده و این روز به نام «مرد گیران» یا «مژدگیران» یا «مزدگیران» (=هدیه گرفتن از مردان) نیز در ادبیات فارسی بکار رفته است.

سپندارمذ یکی از امشاسپندان جاودانی مونث است. او مظهر پاکی، فروتنی، محبت، عشق، خلوص، فروتنی و پارسایی اهورامزدا است و در عالم مادی نگهبانی زمین و زنان نیک با اوست.

در مزدیسنا زندگانی عبارت است از طی مدارج سعادت و کمال در این جهان واز پرتو آن به ساحت قدس پروردگار پیوستن در جهان دیگر. (هفت مرحله روحانی- پیروی و کمک خواستن از امشاسپندان)

ودر آخر:

اینک زمین رامی ستاییم

زمینی که مارا در برگرفته

ای اهورامزدا

زنان را می ستاییم

زنانی که از آن تو به شمار می آیند

واز بهترین آشه برخوردارند

می ستاییم

اوستا-یسنا۳۸

دنیا یک روزنامه ست

ای گل بارون حرف بهار و بزن ،

چشماتو وا کن چشمه ی ماه و بیار

رو تن آینه قصه ی آه و نکش ،

خنده به خنده آخر راه و بیار

کاشکی بگیره رنگ فراموشی ،

اون که همیشه از همه بی خبره

اون که تموم آرزوهاش دنیاست ،

 لحظه ی آخر دنیا رو چند می خره

توی این چرخشه روز و روزگار ،

یکی صحرا، یکی ابر نو بهار

یکی دارا شده یکی ندار،

 همه ی ستاره ها دنبال کار

 دنیا یک روزنامه ست ،

با تیتری بهاری

که یک شب تو ایستگاه ،

 اون و جا می زاری

ای میهن تو درخشیدی

ای ایران تا نفس دارم عهد دیرین را نشکنم

 ای میهن من به پای تو جان شیرین را افکنم

 خونین پر کبوتران بر بام تو پر کشند

اي در سايه ات امان آه اي لاله زار من

ای طوفان سرشت تو

شادم با بهشت تو

چون با سرنوشت تو

 می ماند تبار من

در دل ها جوانه ای بر لب ها ترانه ای

 شوری عاشقانه ای نقشی جاودانه ای

 ای دریای بی کران در جانم فرو بریز

 از مستی پیاله ای از هستی نشانه ای

 اي ايران تا جهان باشد نام تو ماند جاودان

ای میهن تو درخشیدی روشن از مهرت آسمان

شادم در آغوش تو ای خاک آسمانی

دل تنگم با اندوهت داد از غم نهانی

از خاکت بر می خیزم چون لاله های عاشق

با مهرت می پیوندم ای مرز مهربانی

ای ایران تا نفس دارم عهد دیرین را نشکنم

ای میهن من به پای تو جان شیرین را افکنم

جاویدان ایران

تک خوان :مجیداخشابی

 

بهاران خجسته باد

هوادلپذیرشد گل از خاک بردمید

پرستو به بازگشت زد نغمه امید

به جوش آمد از خون درون رگ گیاه

بهار خجسته فال

خرامان رسد زراه

 

به خویشان به دوستان به یاران آشنا

به مردان تیزچنگ که پیکار می کنند

به آنان که باقلم تباهی دهر را

به چشم جهانیان پدیدار می کنند

بهاران خجسته باد بهاران خجسته باد

 

واین بند بندگی

واین بار فقروجهل

به سرتاسرجهان

به هرصورتی که هست

نگون وگسسته باد

نگون وگسسته باد

بهاران خجسته باد بهاران خجسته باد

 

دوستت دارم مهد دین من

سرفراز باشی میهن من

ای فدایت جان و تن من

پربهاتر از زر و گهر

خاک پاک تو وطن من

 

یادگار خون عاشقان بی نشان

تا ابد بود تو را حق نگهدار

ای شمیم دلنواز عشق ومعرفت

سرزمین پاک ما ای ایران

 

دوستت دارم مهد دین من

دوستت دارم بهترین من

دوستت دارم سرزمین من

 

گربخواهد دمی دشمنی هلاک تو

گربخواهد کسی یک وجب زخاک تو

می شوم تا مرزت روانه

خصم دون می رانم زخانه

خصم دون می رانم زخانه

با سلاحی از خشم و کینه

سینه اش می گیرم نشانه

سینه اش می گیرم نشانه

 

 


هرروز آپ داریم یادتون نره سربزنین