بچه بودم بادبادکهای رنگی                  دلخوشی هر روز وهر شـبم بود

 خـبـر نـداشـتم از دل آدما                      چه بی بـهونه خنده رو لـبم بود                

 بـچـه بـودم غصه وبالم نـبود                      هیچکی حریف شوروحالم نبود

 بچه که بودم آسمون رنگی بود                    حتی شـبای ابری مـهتابی بود